COP17 ಚರ್ಚೆಗಳು ವಾರ್ಷಿಕ ₹41.5 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ ಜಾಗತಿಕ ಪ್ರಕೃತಿಗೆ-ಹಾನಿಕಾರಕ ಸಬ್ಸಿಡಿಗಳನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿವೆ

ವಿಶ್ವದಾದ್ಯಂತದ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ಹಾನಿಕಾರಕವಾದ ಸಬ್ಸಿಡಿಗಳಿಗಾಗಿ ಅಂದಾಜು ₹41.5 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ ($500 ಬಿಲಿಯನ್) ಖರ್ಚು ಮಾಡುತ್ತವೆ ಎಂದು ವರದಿಯಾಗಿದೆ. COP17 ನಂತಹ ಜಾಗತಿಕ ಚರ್ಚೆಗಳು ಈ ಬೃಹತ್ ನಿಧಿಗಳನ್ನು ಪರಿಸರ ಸ್ನೇಹಿ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳ ಕಡೆಗೆ ಹೇಗೆ ಮರುನಿರ್ದೇಶಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದರ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸುತ್ತಿವೆ.

ವಿಶ್ವದಾದ್ಯಂತದ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಅಂದಾಜು ₹41.5 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ ಸಬ್ಸಿಡಿಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತಿವೆ, ಇದು ನೇರವಾಗಿ ಅಥವಾ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಪರಿಸರಕ್ಕೆ ಹಾನಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ. $500 ಬಿಲಿಯನ್‌ಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಈ ಗಣನೀಯ ಆರ್ಥಿಕ ನೆರವು, ಮುಂಬರುವ COP17 ಶೃಂಗಸಭೆ ಸೇರಿದಂತೆ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವೇದಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಚರ್ಚೆಯ ಒಂದು ನಿರ್ಣಾಯಕ ಅಂಶವಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತಿದೆ.

ಪ್ರಕೃತಿಗೆ-ಹಾನಿಕಾರಕ ಸಬ್ಸಿಡಿಗಳು ಸರ್ಕಾರಗಳು ಒದಗಿಸುವ ಆರ್ಥಿಕ ನೆರವು ಅಥವಾ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಗಳಾಗಿವೆ, ಇವುಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ, ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು, ಜೀವವೈವಿಧ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಹವಾಮಾನ ಸ್ಥಿರತೆಗೆ ಹಾನಿಕಾರಕವಾದ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುತ್ತವೆ. ಇವು ಪಳೆಯುಳಿಕೆ ಇಂಧನಗಳು ಮತ್ತು ಸುಸ್ಥಿರವಲ್ಲದ ಕೃಷಿಗೆ ಬೆಂಬಲದಿಂದ ಹಿಡಿದು ಅತಿಯಾದ ಮೀನುಗಾರಿಕೆ ಮತ್ತು ಪರಿಸರಕ್ಕೆ ಹಾನಿಕಾರಕ ಕೈಗಾರಿಕಾ ಪದ್ಧತಿಗಳವರೆಗೆ ಇರಬಹುದು. ಅನೇಕ ಸಬ್ಸಿಡಿಗಳ ಹಿಂದಿನ ಉದ್ದೇಶವು ಆರ್ಥಿಕ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುವುದು ಅಥವಾ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಕಲ್ಯಾಣವನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸುವುದು ಆಗಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ಅವುಗಳ ಪರಿಸರ ಅಡ್ಡಪರಿಣಾಮಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿವೆ ಮತ್ತು ದುಬಾರಿಯಾಗುತ್ತಿವೆ.

₹41.5 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿಗಳ ಅಘಾತಕಾರಿ ಅಂಕಿ ಅಂಶವು ವಿಶ್ವದಾದ್ಯಂತದ ನೀತಿ ನಿರೂಪಕರು ಮತ್ತು ಪರಿಸರವಾದಿಗಳು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಸವಾಲಿನ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಮೊತ್ತವು ಜಾಗತಿಕ ಆರ್ಥಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಯ ಗಣನೀಯ ಭಾಗವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅದರ ಮರುನಿರ್ದೇಶನವು ಸಂರಕ್ಷಣೆ, ಹವಾಮಾನ ಕ್ರಮ ಮತ್ತು ಸುಸ್ಥಿರ ಆರ್ಥಿಕತೆಗಳ ಕಡೆಗೆ ಪರಿವರ್ತನೆಗಾಗಿ ಗಣನೀಯ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳನ್ನು ಅನ್‌ಲಾಕ್ ಮಾಡಬಹುದು. ಅಂತಹ ಸಬ್ಸಿಡಿಗಳ ಮುಂದುವರಿದ ಅಸ್ತಿತ್ವವು ಹವಾಮಾನ ಬದಲಾವಣೆ ಮತ್ತು ಜೀವವೈವಿಧ್ಯತೆಯ ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಜಾಗತಿಕ ಪರಿಸರ ಗುರಿಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು ನಿಷ್ಫಲಗೊಳಿಸಬಹುದು.

COP17 ನಂತಹ ಜಾಗತಿಕ ವೇದಿಕೆಗಳು ಈ ಪ್ರಕೃತಿಗೆ-ಹಾನಿಕಾರಕ ಸಬ್ಸಿಡಿಗಳನ್ನು ಮರುನಿರ್ದೇಶಿಸಲು ಸರ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಬಹುದೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯು ಸುಸ್ಥಿರ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಗುರಿಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ನಿರ್ಣಾಯಕವಾಗಿದೆ. COP (ಕಾನ್ಫರೆನ್ಸ್ ಆಫ್ ದಿ ಪಾರ್ಟೀಸ್) ಸಭೆಗಳು ಪರಿಸರ ಸಂರಕ್ಷಣೆಯ ಕುರಿತು ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಒಪ್ಪಂದಗಳು ರೂಪುಗೊಳ್ಳುವ ಮತ್ತು ಪ್ರಗತಿಯನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುವ ನಿರ್ಣಾಯಕ ವೇದಿಕೆಗಳಾಗಿವೆ. ಈ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಮುನ್ನೆಲೆಗೆ ತರುವ ಮೂಲಕ, ಈ ಸಮ್ಮೇಳನಗಳು ಸದಸ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಂದ ತಮ್ಮ ಸಬ್ಸಿಡಿ ನೀತಿಗಳನ್ನು ಸುಧಾರಿಸಲು ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಹಕಾರ ಮತ್ತು ಬದ್ಧತೆಯನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುವ ಗುರಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ.

ಈ ನಿಧಿಗಳನ್ನು ಮರುನಿರ್ದೇಶಿಸುವುದು ನೀತಿ ಸುಧಾರಣೆಯ ಒಂದು ಸಂಕೀರ್ಣ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ, ಇದಕ್ಕೆ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವ ಸಬ್ಸಿಡಿಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ಮಾಡುವುದು, ಅವುಗಳ ಪರಿಸರ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಪರ್ಯಾಯ ಬೆಂಬಲ ಕಾರ್ಯವಿಧಾನಗಳನ್ನು ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸುವುದು ಅಗತ್ಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅಂತಹ ಸುಧಾರಣೆಗಳು ಪರಿಸರ ಮರುಸ್ಥಾಪನೆ, ಸುಸ್ಥಿರ ಭೂ ಬಳಕೆ, ನವೀಕರಿಸಬಹುದಾದ ಇಂಧನ ಮತ್ತು ಸಂಪನ್ಮೂಲ ದಕ್ಷತೆಯನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುವ ಅಭ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸಬಹುದು. ಭಾರತೀಯ ಚಿಲ್ಲರೆ ಓದುಗರಿಗೆ, ಈ ಜಾಗತಿಕ ಚರ್ಚೆಗಳು ಪ್ರಸ್ತುತವಾಗಿವೆ ಏಕೆಂದರೆ ಅವು ಭವಿಷ್ಯದ ಸರ್ಕಾರಿ ನೀತಿಗಳು, ಹಸಿರು ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿನ ಹೂಡಿಕೆ ಅವಕಾಶಗಳು ಮತ್ತು ದೇಶದೊಳಗಿನ ಪರಿಸರ ಸಂರಕ್ಷಣಾ ಪ್ರಯತ್ನಗಳ ಒಟ್ಟಾರೆ ಪಥದ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಬಹುದು.

ಅಂತಿಮವಾಗಿ, COP17 ಮತ್ತು ಅಂತಹುದೇ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಭೆಗಳಿಗೆ ಸವಾಲೆಂದರೆ, ಈ ಬೃಹತ್ ಪ್ರಕೃತಿಗೆ-ಹಾನಿಕಾರಕ ಸಬ್ಸಿಡಿಗಳ ಅರಿವನ್ನು ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ಕಾರ್ಯ ಯೋಜನೆಗಳಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವುದು. ಈ ನಿಧಿಗಳನ್ನು ಮರುನಿರ್ದೇಶಿಸುವಲ್ಲಿನ ಯಶಸ್ಸು ಹೆಚ್ಚು ಸುಸ್ಥಿರ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿತಿಸ್ಥಾಪಕ ಭವಿಷ್ಯದ ಕಡೆಗೆ ಜಾಗತಿಕ ಪರಿವರ್ತನೆಯನ್ನು ವೇಗಗೊಳಿಸುವಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಬಹುದು, ಇದು ಪರಿಸರ ಮತ್ತು ದೀರ್ಘಕಾಲೀನ ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ಥಿರತೆ ಎರಡಕ್ಕೂ ಪ್ರಯೋಜನವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

ಈ ವರದಿಯು ಕೇವಲ ಮಾಹಿತಿ ಉದ್ದೇಶಗಳಿಗಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಮತ್ತು ಇದು ಹಣಕಾಸು ಅಥವಾ ಹೂಡಿಕೆ ಸಲಹೆಯಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಬಾರದು.